Trudno jest mój stan nazwać normalnym

Cierpienie po rozstaniu można porównać do rygorystycznej diety. Mimo, że postawiłeś sobie warnki iż nie będziesz jadł czekolady, nie możesz się oprzeć. Jesz jeden kawałek, następnie drugi i trzeci. Czekolada znika, jesz następną zakazaną rzecz. Cierpienie polega na tym samym. Robiąc porządki w szafie znajdujesz zdjęcie, w tej fotografii jest całe wspomnienie. Przytacza się do twojej głowy pewne zdarzenie, choćby wypad nad jezioro. Pojawia się następne, następne i jeszcze kolejne. One się nie kończą. Tkwią w twojej głowie do czasu aż nie zaopatrzysz ich innymi, ważniejszymi sprawami. Chociażby zjedz kawałek czekolady